توصیه های اشتاین بک برای نویسندگان جوان

جان اشتاین نویسنده مشهور آمریکایی در 6 توصیه سرمشق هایی برای نوشتن یک داستان کوتاه و شاید بلند ارائه می نماید که خواندن آن برای نویسنده های جوان می تواند مفید باشد.

توصیه های اشتاین بک برای نویسندگان جوان

به گزارش خبرنگاران به نقل از آتلانتیک، جان اشتاین در سال 1902 در کالیفرنیا به دنیا آمد. پدرش خزانه دار و مادرش آموزگار بود. پس از تحصیل علوم در دانشگاه استنفورد، در سال 1925 بدون دریافت مدرکی دریافت کند دانشگاه را رها کرد و به نیویورک رفت. در این شهر خبرنگاری کرد و پس از دو سال به کالیفرنیا برگشت. مدتی به عنوان کارگر ساده، متصدی داروخانه، میوه چین و ... به کار پرداخت و به همین سبب با مسائل برزگران و کارگران آشنا شد. پس از آن در خانه ای نگهبانی می کرد که در این زمان وقت کافی برای خواندن و نوشتن پیدا کرد.

نخستین اثرش جام زرین را در سال 1929 نوشت. نگاه انسان محبت آمیز و دقیق او به دنیا پیرامون و چهره رنج کشیده خودش سبب درخشش او در نوشتن آثاری چون موش ها و آدم ها و خوشه های خشم شد. خوشه های خشم او در سال 1939 منتشر شد و جایزه پولیتزر را از آن خود کرد. اشتاین به سبب خلق این آثارش جایزه نوبل سال 1962 را کسب کرد. از دیگر آثار وی می توان به چراگاه های آسمان، به خدایی ناشناس، دره دراز، ماه پنهانست، دهکده از یاد رفته، کره اسب کهر، شرق بهشت، مروارید و پنجشنبه شیرین اشاره نمود.

وی در نامه ای به یک نویسنده جوان برای نوشتن داستان های کوتاه توصیه هایی نموده است که مرور آن می تواند برای نویسنده های جوان مفید باشد. شش توصیه نویسنده آمریکایی به ترتیب طبق زیر هستند:

1-همواره در نوشتن داستان از همان ابتدا به پایانش فکر نکنید. همواره سعی کنید به جای نوشتن طولانی هر روز یک صفحه بیشتر ننویسید. به ما گفتند تنها راه نوشتن داستان کوتاه خوب، نوشتن داستان کوتاه خوب است. فقط بعد از نوشته شدن می گردد فهمید چطور صورت گرفته. به ما اینطور گفتند که این سخت ترین فرم است، به این دلیل که داستان کوتاه های محشر دنیا خیلی کم هستند.

2- آزادانه بنویسید و به جای اینکه فکر کنید چه کسی چه جوری می نویسد بیشتر روی سبک و اندیشه های خود تمرکز کنید. در کوتاه ترین زمان ممکن فکری که به ذهنتان خطور می نماید روی کاغذ بیاورید چون ممکن است دیگر ایده های جالب به سراغ تان نیاید.

3- در نوشتن مخاطب را فراموش کنید. بهتر است بگویم نویسنده های پیروز در طول تاریخ نویسنده هایی بودند که در نوشتن تنها به خودشان فکر می کردند. به عبارت دیگر اصلاً نگاه نکنید چه کسی چه فکری درباره نوشته های شما خواهد نمود.

4-اگر می خواهید داستان تان را از صحنه یا مکانی شروع کنید بهتر است به این فکر کنید که شما خودتان در آن حضور دارید. به آنجا بروید و فکر کنید تنها هستید و می خواهید با شخصیت های داستان تان حرف بزنید و دیدار شان کنید.

5-از نوشتن یا خلق صحنه هایی خودداری کنید که خیلی در شخصیت خصوصی شما شرکت دارد. یعنی دقت کنید که هیچ وقت سلیقه های شخصی خود را در نوشتن داستان های شخصیت های داستان دخالت ندهید. افکار و آرزوهای خود را دخالت دهید ولی در خلق یک فضای عمومی به سلیقه آدم های دیگر نیز توجه کنید.

6- اگر در داستان از دیالوگ یا گفت وگوی بین دو نفر استفاده می کنید تا جایی که می توانید با صدای بلند آن را بیان کنید. یعنی سعی نکنید از این دیالوگ ها به سادگی بگذرید و به تعریف داستان بپردازید. داستان های واقعی همان روایت گفت وگوی بین آدم ها است.

منبع: همشهری آنلاین

به "توصیه های اشتاین بک برای نویسندگان جوان" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "توصیه های اشتاین بک برای نویسندگان جوان"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید